zondag 30/9/2012

Vanmorgen kwam ik in het ziekenhuis en kreeg goed nieuws. De bloedwaarden zijn verbeterd en we mogen naar huis. Met andere woorden, we zijn nu thuis ;-) Fijn!

Woensdag mogen we opnieuw naar het Sophia, om te kijken of Esmee start met de volgende Chemo. We hopen op nog een paar dagen rust.

 

Reacties (5)

Reactie van marieke op 2 oktober 2012:
ben heel blij voor jullie & ik hoop dat jullie genoten hebben!
Heel veel succes morgen en ik wens jullie veel sterkte als ze weer een chemo moet!
 
Reactie van Linda K. op 1 oktober 2012:

fijn zeg dat jullie naar huis mochten!even beetje tot rust komen.
Esmee wordt al een hele bekendheid,er stond een collecte bus bij de Zeeman(met foto)en de kaaswinkel is ook weer bekend .
Jullie zijn wat publiciteit betreft goed bezig!je kan er niet meer omheen(:
Veel rust en sterkte toegewenst.

Groetjes,

Linda K.
 
Reactie van Willemieke op 30 september 2012:
Wat fijn zo ineens naar huis,hopelijk hebben jullie tot woensdag een paar rustige dagen,geniet er van!
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

woensdag 26/9/2012

Vandaag waren de bloedwaardes iets verbeterd. Vrijdag opnieuw bloed afnemen, in de hoop dat de bloedwaardes dan (bijna) goed zijn. Ook gaat het beter met de koorts. De temperatuur is vandaag niet boven de 38.0 geweest. Daarnaast en dat is wel het belangrijkste, knapt Esmee ook weer een beetje op. Ze kijkt al helderder uit haar ogen. We hopen dat dit verder doorzet.

 

Reacties (5)

Reactie van Ali Beukers op 29 september 2012:
We willen jullie allen heel veel sterkte en kracht van boven toewensen in alle zorgen rondom jullie kleine meisje!Ali
 
Reactie van Kooijman op 29 september 2012:
We zijn geraakt door jullie verhaal in Terdege; wat een zorgen en spanning! We wensen jullie de zegen en bescherming,van onze hemelse Vader toe! Lieve groet, Chris en Mirjam Kooijman en 2 peutermeisjes
 
Reactie van Marina op 29 september 2012:
Hopelijk zijn de bloedwaardes verbeterd en zijn jullie nu thuis, wat zou dat fijn zijn een wekend met je eigen gezinnetje lekker thuis.
Al het nodige!
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

Dinsdag 25/9/2012

Vandaag een redelijk stabiele dag. Koorts blijft onder de 39.0 temp. ( 38.9) en het CRP ( ontstekingswaarde ) is iets gedaald. Esmee lijkt ook iets beter uit d'r oogjes te kijken. Maar verder knappen de bloedwaardes niet op. Blijft allemaal een beetje hetzelfde. Ook heeft Esmee nog een bloedtransfusie en trombo's gehad. Vanavond gaan we de sonde wisselen. Dit omdat er wat vocht in haar li-oor zit en dit waarschijnlijk blijft zitten doordat de sonde in haar li-neusgat zit. Door de wissel, hopen de artsen dat dit wegtrekt. Maar bij het wisselen van een sonde, moet je wel goed in je bloedplaatjes zitten, anders heb je kans op bloedingen.

Naast dit alles willen we iedereen bedanken voor alle fijne en meelevende reacties. Het doet ons erg goed. We ervaren de kracht die we mogen krijgen door jullie gebed.

Ook iedereen bedankt voor alle hulp, rondom ons huis, maar ook rondom het inzamelen van geld voor de reis naar Amerika. Het lijkt doordat Esmee ziek is ver weg, maar we hopen hier wel voor in aanmerking te blijven komen.

 

Reacties (8)

Reactie van gerrianne op 27 september 2012:
Lees iedere dag even of er alweer wat verbeterd.Ben elke keer weer verwonderd van de kracht en liefde die jullie hebben om door te gaan..ik bid dat alles gezegend mag worden en jullie kleine lieve meisje beter mag worden..heel veel sterkte..
grt gerrianne
 
Reactie van Lydia van Gent op 26 september 2012:
Lieve mensen,
Ook ik heb jullie verhaal gelezen in Terdege. Ben een moeder van 3 gezonde kinderen en begrijp ook niet wat jullie allemaal mee moeten maken. Wat we kunnen is elkaar steunen en bidden. Ik lees elke dag even je blog en zie de noodzaak dat er voor Esmee en haar familie gebeden moet worden. We wensen jullie God's nabijheid toe.
 
Reactie van an op 26 september 2012:
lieve mensen,ik probeer elke dag de weblog te lezen.Dat doe ik biddend,want het raakt me diep.Ik hou gewoon van jullie meisje,ook al ken ik jullie niet,en hoop dat er uitkomsten mogen zijn,zelfs tegen de dood. de trouwe Heere sterke jullie allemaal!
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

zondag 23/9/2012

Vandaag heeft Esmee nieuwe medicatie gekregen. Ibuprofen en een extra gift antibiotica. Gelukkig mag op de ibuprofen de koorts zakken. 37.2. We hopen nu dat morgen de bloedwaardes ook verbeterd zijn:-)

 

Reacties (3)

Reactie van Peter en Gerjanne op 24 september 2012:
Beste Cris en Marielle,
We hadden al eerder gehoord over de ziekte van Esmee en vonden nu jullie blog. Wat moeten jullie een ongelooflijk zware tijd doormaken. Dit is wel echt waar iedere ouder voor vreest: een ernstig ziek kind, hopen op genezing, er zijn voor de rest van je gezin en dan jezelf niet kwijtraken.
Heel veel sterkte gewenst, we bidden mee voor jullie dappere meisje.

Hartelijke groet,
Peter en Gerjanne van Vijven
Steven
Jelmer
Wytse
 
Reactie van hendrien op 24 september 2012:
Lieve mensen,
Zo herkenbaar...je wilt soms wel wegrennen,maar weet dat het niet kan.
Vlucht toch tot de Heere met al je nood,angst,pijn,vragen,waaroms.Bid dat de Heere jullie ook samen vasthoudt.Wetend hoe zwaar het is om een kindje te hebben waarvan je niet weet of ze het zal redden.Onze kleine meid mag bij de Heere zijn.Verlost van een leven van zonde en pijn.Wat ga je beseffen dat het leven niets is...zonder Hem.We zullen aan jullie denken in het gebed.Heel veel sterkte,ook voor de kinderen.
Wie Hem aanroept in de nood,vindt Zijn gunst oneindig groot!!Dat hebben we mogen ervaren tidens het ziekzijn en sterven van Judith.
En dan is er nog veel verdriet en pijn,maar dan mag je je vertroosten in de Heere.
Een dikke kus voor een moedige(je moet wel)papa en mama.

Hartelijke groeten;
Arjan en Hendrien
John
Eunice
Louise de Dreu
Krabbendijke
 
Reactie van Willemieke van den Bovenkamp op 23 september 2012:
Wat ontzettend fijn om te lezen dat de koorts gezakt is,hopelijk blijft het nu zo!Sterkte met alles
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

Zaterdag 22/9/2012

Vandaag wordt onze jongste dochter, Lotte, 1 jaar!

Helaas wordt Esmee wakker na een onrustige nacht, met een temp. van 39.6. Het wil maar niet beter worden. Echt balen. vandaag weer een gesprek gehad met de arts waarin alles goed is uitgelegd. De artsen weten niet waardoor dit allemaal komt, maar ze denken aan een virus infectie, omdat er al zoveel kweken zijn gedaan en daar is geen enkele bacterie in gevonden. Gelukkig bleek gisteren uit de CT-scan, dat er geen schimmelinfectie zit in de longen en luchtwegen. Maar het zou wel fijn zijn dat de koorts gaat zakken. Esmee heeft zelf nog helemaal geen weerstand en we hopen dat deze in de bloedwaardes snel zullen gaan stijgen. Dan kan Esmee het vervelende beestje zelf gaan aanvechten.

Na uitleg van mijn kant, aan de verpleging, hoe ik de dingen ervaar op de afdeling, is er een goed gesprek ontstaan. Dingen kunnen fout lopen, we zijn nou eenmaal mensen, maar ik wil wel het idee hebben, dat we gehoord worden. Dingen niet wegwuiven, maar erop ingaan en zonodig een stapje harder lopen, want we zijn hier nou eenmaal niet voor een snotneus en waarschijnlijk zijn we hier niet voor het laatst. Ik wil wel graag goed, leuk en gezellig met de verpleegkundigen om blijven gaan. Je moet niet ergens met tegenzin heen moeten en zeker niet naar een ziekenhuis. Hier was gelukkig alle begrip voor en zijn dingen goed uitgelegd en uitgepraat. We beginnen met een nieuwe start en houden de communicatie open, zodat Esmee de beste zorg kan krijgen. Het grote struikelblok ik gewoon ook, dat Esmee ( nog ) niet opknapt. Daardoor is je incassiringsvermogen, ook veel kleiner.

Hierin wordt ik soms best ongeduldig en moedeloos. Vertrouwen houden in God is dan best moeilijk. Gelukkig weet God dit ook en door het lezen in de bijbel (o.a. Johannnes 16) en door het horen van bepaalde liederen worden we gesterkt.

Wat de toekomst brengen mogen, mij geleid des Heeren hand. Moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land. Leer mij volgen zonder vragen, Vader wat Gij doet is goed. Leer mij slechts het heden dragen, met een rustig kalme moed.

Schijnen mij Uw wegen duister zie ik vraag U niet waarom. Eenmaal zie ik al Uw luister, als ik in Uw hemel kom.

Maar nu eerst vanmiddag de verjaardag van Lotte vieren in het ziekenhuis. De speelkamer is speciaal voor ons versierd. We vullen het blog zo snel mogelijk aan met een verslagje van deze middag.

Fijne en gezellige middag gehad. Esmee was er helaas niet bij. Ze lag lekker te slapen en was verder "gewoon" te ziek om erbij te zijn. Vanavond had ze weer 39.8. Maar goed, over vanmiddag. Opa's en oma's waren op visite, tantes en ooms en nichtje en neefjes. Super druk en gezellig, maar ook vermoeiend. Gelukkig was het maar 2 uurtjes;-). Ook heeft Lotte mooie en leuke cadeautjes gekregen. Iedereen, ook personeel, super bedankt voor de moeite.

Ik zal onder het kopje foto's een aantal foto's plaatsen;-).

  

 

 

Reacties (13)

Reactie van Hans en Riet Duizer, Brakel op 24 september 2012:
Moeilijk om te accepteren dat God het beste met ons voor heeft. En toch geloven we dat! Wij bidden om Gods leiding bij het verdriet om Esmee's
ziekte en om kracht voor dit jonge leven.
 
Reactie van A van der knijff op 24 september 2012:
wij hebben in de terdege gelezen hoe ziek jullie Dochter is. wij wensen jullie Gods nabijheid toe.
 
Reactie van n terdege lezer op 23 september 2012:
we hopen dat u kracht mag krijgen van de Heere om deze weg te gaan

Als wij geen uitkomst weten
In onze grote nood
Mogen w' onze hartenkreten
Steeds leggen in Zijn schoot

In angsten en in zorgen
Verblind door ons verdriet
Is Hij er iedere morgen
Hij die ons altijd ziet

Al wankelt alles om ons heen
Zijn zorg voor ons staat vast
Als ik mijn tranen bij Hem ween
Draagt Hij voor mij mijn last
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

donderdag 20/9/2012

Het is nog net donderdag, over 4 minuten is het vrijdag ;-)

Het groeit mij allemaal een beetje boven mijn pet.Het is een enerverende week, vol ellende en fouten. Je moet je veilig voelen in een ziekenhuis, maar hier voel ik mij niet veilig. Toen werd vertelt dat we naar het Maasstad ziekenhuis moesten, was ik in eerste instantie positief. Lekker nieuw ziekenhuis, dichtbij en, dacht ik, extra oplettend bij kinderen.

Nu moet ik helaas concluderen dat dit niet zo is. Het maasstad ziekenhuis wil weer een goede naam krijgen, nou het zal helaas niet de laatste keer zijn dat we hier zijn, maar ik ga toch heel hard mijn best doen dit wel zo te laten zijn. Maandag zijn we hier aan gekomen en kreeg Esmee een nieuwe insuflon. Dat is een naaldje in haar been wat een week mag blijven zitten. Hadden ze, heel vervelend, een verkeerde geprikt en moest er een nieuwe worden aangeprikt. Ook moest er 's nacht om 3:00 uur een tempratuur worden gemeten terwijl Esmee lag te slapen. Hier werd ze natuurlijk wakker van en was even flink van slag. Ook worden de antibiotica's verspreid over de nacht gegeven, waardoor de pomp regelmatig piept en er van slapen weinig komt.

Een dieptepunt is wel, dat Esmee een overdosis paracetamol heeft gekregen, wat gelukkig goed is afgelopen, maar wel flink balen is. ( zacht uitgedrukt)  Vandaag op de dag heeft Esmee een bloed transfusie gekregen. Ik had daar ( terecht) wat opmerkingen over, maar dat werd een soort van weggewuifd. Daar wordt ik ook gewoon zat van, de behandeling dat je een onwetend kind bent. Tenminste, dat gevoel krijg ik soms. Vanavond laat had Esmee weer gespuugd. Ik vroeg of ze de zofran heeft gehad en dit was niet afgetekend, dus waarschijnlijk niet. Pfffffffffffff, kan er iets gewoon vlekkeloos verlopen? Daarnaast is het eten hier zo smerig, dat het zielig is voor de dieren die dood gemaakt zijn om hier als vlees op de borden terecht te komen.

Het hele vervelende is ook dat Esmee gewoon niet opknapt en er nu wordt gedacht aan een schimmel in haar luchtwegen. Hier krijgen we rond 11:30 uur onderzoeken voor. Als het inderdaad een schimmel infectie is, zijn we de komende weken wel zoet in het ziekenhuis en moeten we weer terug naar het Sophia.

Lotte is zaterdag ook jarig en wordt 1 jaar, maar of we gelegenheid krijgen om dit te vieren?

Ook is deze week het haar van Esmee eraf gegaan, dus al met al een heftige week. Hoeveel kan een mens hebben?

 

Reacties (6)

Reactie van Marjan Mol op 21 september 2012:
Via de terdege ben ik op jullie blog terecht gekomen. Ik wil jullie heel veel sterkte en kracht toewensen in deze moeilijke tijd. Voor jullie als ouders, maar ook voor de andere kinderen die ook met deze nieuwe situatie om moeten gaan!
 
Reactie van Laura op 21 september 2012:
Heel veel sterkte!
Vergeet niet dat de Heere voor jullie zorgt ondanks alle fouten die steeds worden gemaakt!Ik zal voor Esmee en jullie bidden.
Lieve groetjes, een bloglezeres
 
Reactie van Marina op 21 september 2012:
Tips voor omgeving
(bron: VOKK - brochure 'als een kind kanker heeft ... tips voor de omgeving'


Ga het gezin niet uit de weg; kanker is niet besmettelijk en het gezin kan uw steun hard gebruiken. Natuurlijk is de diagnose ook voor u een schok, maar voor het gezin is het nog zwaarder. De behandeling duurt vaak lang en is zwaar en intensief. Het gezin zal alle zeilen bij moeten zetten om zich staande te houden en u kunt daarbij helpen. Emotionele steun en praktische steun zijn allebei nodig.


Bij emotionele steun kunt u denken aan:
- een luisterend oor
- een hand om vast te houden
- een schouder om uit te huilen
- aandacht in de vorm van regelmatige bezoekjes, regelmatige telefoontjes, kaartjes en lieve briefjes, e-mailtjes
- een kaartje speciaal voor het niet-zieke kind
of:
- spontaan een van de ouders ophalen voor een boswandeling
- een middagje samen naar de stad
- een partijtje tennis of voetbal
en:
- 's avonds even aanwippen voor een glas wijn.


Vraag of uw bezoekje of telefoontje schikt en wees niet teleurgesteld of ontmoedigd als u soms wordt afgewezen. De gemoedstoestand van ouders kan erg wisselen; soms komt het uit, soms is het te veel. Probeer het gewoon later nog een keer.


maar ook:
- de toestand van het kind serieus nemen
- rekening houden met periodes van verminderde weerstand van het kind
- begrip hebben voor gedragsveranderingen bij het zieke kind ten gevolge van bepaalde medicijnen en de daaruit voortvloeiende opvoedingsproblemen
- het gezin ruimte geven het op hun eigen manier te doen
- rekening houden met de tijd die het gezin voor elkaar nodig heeft.


Bij praktische hulp kunt u denken aan:
- opvang van de andere kinderen
- vervoer van andere kinderen naar het ziekenhuis voor een bezoekje aan een zieke brus (broer of zus)
- de andere kinderen meenemen voor een uitstapje
- boodschappen
- medicijnen ophalen bij de apotheek
- eten koken
- de was en de strijk
- stoffen en stofzuigen
- planten water geven
- op het zieke kind passen, zodat de ouders even tijd voor zichzelf hebben
- grasmaaien
- de vuilcontainer wekelijks aan de weg zetten.
Helemaal mooi is het als een goede buur, of een dichtbij wonend familielid, alle hulp coördineert. Vele handen maken licht werk.


Wat u niet moet doen:
- steun aan bieden in het algemeen: je belt wel als je me nodig hebt, he?
- hulp aanbieden in het algemeen: je roept maar als ik iets voor je kan doen!
want in het algemeen hebben ouders gewoon niet de energie om te bedenken welke steun of hulp ze nodig hebben.
- het na een maand of twee voor gezien houden
want na een maand of twee begint het voor de meeste gezinnen pas goed
- denken dat alles in orde is, als de behandeling achter de rug is
want dan pas komen ouders eraan toe het gebeurde tot zich te laten doordringen en juist dan hebben ze een steuntje in de rug nodig
- raadgeven over alternatieve behandelingen
want alleen reguliere geneeskunde biedt een kind met kanker kans op genezing. Bovendien behoort de kinderoncologische zorg in ons land tot de beste ter wereld. Samen met de behandelend arts kan eventueel worden gekeken naar aanvullende behandelingen.
- steeds zeggen dat alles goed komt
want niemand weet of dat zo zal zijn.


U kunt heel veel betekenen voor het gezin. Door de ouders de praktische beslommeringen uit handen te nemen, geeft u het gezin iets heel waardevols: tijd voor elkaar en de kans een klein beetje 'gewoon' te leven.
Dit e-mailen Dit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

donderdag 20/9/2012

Goedemorgen!

Gisteravond ben ik naar huis gegaan, nadat ik 2 nachten hier had geslapen. Lekker op tijd naar bed gegaan. Vanmorgen werd ik om 9:00 pas wakker, dat is echt lang geleden. Ik lag nog zo lekker, dus ben nog even blijven liggen. Rond 11:00 belde ik Chris, en kreeg niet zo leuk nieuws te horen. Gisteravond is na het geven van de paracetamol via het infuus, het flesje open blijven staan. Met andere woorden. Ze heeft een flinke overdosis gehad. Grrrrrrrrrrrrrr. Dit wordt nu allemaal nagekeken, want dit is slecht voor haar lever. Als de waardes niet afwijkend zijn, dan mag ze weer paracetamol, tot die tijd niet dus.

Nu hangt er ook bloed aan. Gisteren was het nog niet laag genoeg, HB 4.8. Onder de 4.3 wordt er pas bloed gegeven. Vandaag was het Hb 4.1. Dus nu wel een transfusie. Daarnaast krijgt ze ook nog bloedplaatjes. Esmee haar lippen zijn stuk en ze heeft weer een flinke bloedblaar op haar tong. Gisteren wer mij vertelt dat pas na een "echte" bloeding, Trombo's worden gegeven. Nou ik vind dit genoeg. Ik snap dat veel tranfusies niet goed zijn voor iemand, maar dat is chemo ook niet dacht ik.

Het meest irritant vind ik gewoon dat je behandeld wordt als een onwetend kind. Tenminste zo voel ik dat. Maar bij mijn weten ben ik niet gek! Nou ja een beetje dan;-)

 

Reacties (6)

Reactie van Nel van Welie op 20 september 2012:
Lieve Chris en Mariëlle,

Gisteren toen ik jullie blog had gelezen moest ik gelijk aan dit gedicht denken. Jullie zullen het vast wel kennen, maar het is zo toepasselijk in deze moeilijke tijd.

Voetstappen in het zand..

Ik droomde eens en zie
ik liep aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.

Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.

Ik zei toen "Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad..."

De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
"Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."






 
Reactie van Karel en Jacqueline van Dalfsen op 20 september 2012:
Heel veel sterte in deze moeilijke tijd. Zo ingrijpend om jullie blogs te lezen. Wat is het zwaar voor jullie allemaal. Wij bidden voor jullie.
 
Reactie van een Terdege lezeres op 20 september 2012:
Beste Familie,

Via terdege op jullie blog gekomen, tjonge wat een zorg. we hopen dat jullie van Hem de kracht krijgen en dat Hij de middelen die Esmee krijgt zegent

bang

Als ik bang ben en onzeker,
of omringd door tegenspoed:

'k Richt mijn ogen naar daarboven,
want slechts daar ontvang ik moed!

God doorgrondt mijn hart en kent mij,
volgt mijn gangen op de voet...

En met Hem als mijn bestemming
weet ik: Ooit komt alles goed...




“Ik ben je God!” “Kom naar Mij, en Ik geef je rust.”




Zonder Hem vind je
nooit rust in jezelf.






 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

woensdag 19/9/2012

Haren!!!!!!

Sinds gisteren vallen de haartjes van Esmee uit. Hele plukken tegelijk. We hoopten, dat ze t/m Lotte's verjaardag ( zaterdag) haar haartjes kon behouden, maar helaas. Ze zit zo onder en ze zitten ook in Esmee haar mond, dat we besloten hebben dat vandaag haar haar eraf gaat. Wel zo comfortabel. Maar ook weer zo definitief. Weer een extra bevestiging dat Esmee echt ziek is. Je weet het wel, maar met dit soort dingen, wordt het extra benadrukt.

Daarnaast heeft Esmee weer flink koorts. Het wordt ook met de antibiotica, niet beter. Eerder erger. Ze is ook weer flink verkouden, maar heeft een weerstand van nul. Dus zelf vechten tegen een virus of bacterie is niet mogelijk. Ook kwamen er weer sliertjes bloed uit haar neus, dit kan duiden op weer lage bloedplaatjes, dus wie weet vandaag weer een transfusie. De verpleegkundige heeft net weer bloed afgenomen, ik ben benieuwd.

Vannacht ook niet al te best geslapen. Esmee voelde zich echt niet lekker en lag te keunen en te piepen in haar slaap. Dit deed ze zo elk uur, daarnaast ook nog het infuus wat piept, was het al met al een onrustige nacht. Ik vind het nu echt niet leuk meer en maak mij echt ongerust. Weer ruim           39 graden koorts en al een week lang en het ziet er niet naar uit dat het beter gaat eerder minder. Om 6:00 uur is de arts nog even langs geweest, maar kon ook niet veel meer zeggen/doen. Wel krijgt Esmee de paracetamol nu via het infuus. Nadat ze dit gekregen had, voelde ze zich een stuk beter.

Het is nu 8:30 uur en ze slaapt weer. Even bijtanken.

 

Reacties (10)

Reactie van petra op 19 september 2012:
beste Marrielle,ik wens jou en je man heel veel sterkte met de grote zorgen om jullie esmee,ik las jullie stukje in terdege en het raakt je enorm,we weten uit ervring hoe moe je kunt zijn vanalles en wat al het zien van het lijden van je kindje met je doet en dan die machteloosheid van het niet kunnen helpen alleen je liefde en gebed dan .Het maakt je klein je wilt alles zo graag zelf doen en de regie in handen houden ,ik vond het zelf heel moeilijk om alles los te laten (ook wij hebben een zieke dochter en wel met iets heel anders)maar te weten en alles in de handen van God te leggen dat Hij het is die voor je zorgt en weet wat goed voor ons is maar dat valt niet altijd mee dat gaat makkelijker als alles voor de wind gaat ,maar het geeft wel rust als je dat kan en ik hoop dat je het ondanks alles vol kan houden ook en je meisje met liefde kan troosten zover mogelijk is veel sterkte meis voor jou en je andere kinderen(want heel het gezin lijd mee en ook allen die jullie lief en dierbaar zijn die ook rondom jullie staan.lieve groetjes Petra (ons gebed zal voor jullie zijn)
 
Reactie van AM op 19 september 2012:
Ik las jullie verhaal in de Terdege!
Wat moet Esmee in haar nog zo jonge leven veel meemaken!Ook voor jullie en de andere kinderen is het enorm moeilijk, zwaar en spannend!Weet dat er EEN is die jullie kan helpen en kracht wil geven om door te gaan!Ik ken jullie niet, maar wens jullie de kracht van Hem toe om dit te dragen en heel veel sterkte!
 
Reactie van Nel op 19 september 2012:
Wat moet Esmee maar ook jullie een hoop mee en doormaken. Ik krijg kippevel en een heel triest gevoel als ik jullie weblog leest. Ik hoop net als Simone dat Esmee maar ook jullie je gedragen mogen weten door jullie Hemelse Vader. Wij bidden dagelijks voor jullie en hopen op verbetering voor Esmee en voor jullie om kracht om er voor Esmee te zijn.
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

Maandag 17/9/2012

En het is weer maandag.

Esmee heeft lekker geslapen vannacht. Niets meegekregen van piepende infusen en sondevoedingspompen en in en uit lopende zusters;-). Ik helaas wel. Ook was er gezegd dat er vannacht begonnen zou worden met het geven van bloed, Esmee haar HB was 4.1 en ze had weer bloedplaatjes van 11. Dit na een transfusie 2 dagen geleden. Daar lag ik dus ook een soort van op te wachten. Om 4:00 gaf de zuster aan te willen wachten tot 6:00, dan konden we blijven slapen 's nachts. Fijn dat ik dat ook weet :(. Om 6:00 uur was ik weer wakker, maar geen bloed. Mmmmm, we zien het wel. Uiteindelijk is het bloed om 7:15 aangegaan, weer problemen op het lab. Bloed moet vier uur aanhangen, dus we zijn hier in ieder geval nog tot 11:00 uur. Daarna krijgt Esmee ook nog bloedplaatjes. Op haar tong heeft ze twee enorme bloedblaren, dus het is wel nodig. Ook had Esmee gisteren een bloedneus. Afijn, Esmee lag om 7:15 nog heerlijk te slapen en was het er niet mee eens wakker te zijn gemaakt. Geef d'r is ongelijk!

Nu om 8:50 is ze weer lekker in slaap gevallen, hoop dat ze even niet komen storen. Vandaag horen we of we naar huis mogen of worden overgeplaatst naar het Maasstadziekenhuis. Ik ben benieuwd!

We worden idd overgeplaatst naar het Maasstadziekenhuis. Okee weer iets nieuws;-). We worden met een ambulance vervoert ivm de verzekering. Dit keer wil Chris mee;-)

 

 

Reacties (9)

Reactie van thea van dongen op 14 oktober 2012:
Wij kennen jullie niet persoonlijk. Maar wij willen jullie heel veel sterkte wensen in deze zware weg die jullie moeten bewandelen
 
Reactie van Marieke op 20 september 2012:
Ken jullie niet persoonlijk, maar móet gewoon steeds even op de site kijken.
Wat doet het me zeer om te zien dat de lieve kleine Esmee haar haren kwijt is. Wat zal dat voor jullie ook moeilijk zijn om te zien. Ik hoop zo voor jullie en vooral voor Esmee dat de medicijnen zullen helpen.

Ik denk en bid voor jullie!
Heel, heel, heel veel sterkte!
 
Reactie van wilma op 18 september 2012:
Heb jullie verhaal in Terdege gelezen.Wat een zware periode waar jullie doorheen moeten. Heel veel sterkte. Maar bovenal wens ik jullie Gods nabijheid toe.
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

vrijdag 14/9/2012

Helaas het verhaal van gisteren krijgt nog een staartje. 's avonds bij het naar bed brengen voelt Esmee warm aan. Nee he, toch maar even tempen. 38.5. Mmmmmmmmm even bellen met het ziekenhuis. De arts geeft aan dat dit net de grens is en dat ik over een uurtje opnieuw moet tempen en als het gestegen is, weer bellen. Okee, ik was erg moe en wilde vroeg naar bed, maar dat zit er waarschijnlijk niet in. Na een uurtje weer getempt, 39.5. Nu geeft de arts aan dat we moeten komen. Neeeeeeee, niet weer. Maar ja wat moet dat moet.

Om 22:15 zijn we in het ziekenhuis. Het is erg druk, dus we moeten wel even wachten. Bloed geprikt e.d en na een tijdje wordt ons vertelt dat we toch ( helaas) moeten blijven. Gedacht wordt aan een virale infectie, Esmee is verkouden en haar trommelvliezen zien rood, maar met afweercellen van rond de nul, nemen ze geen enkel risico en krijgt Esmee antibiotica. Dit krijgt ze via het infuus, daarom moet ze worden opgenomen.

Om 1:30 zijn we op de afdeling. Alledrie erg moe. Bij Esmee wordt de port-a-cath nog aangeprikt. Er worden bloedkweken afgenomen en gestart met de antibiotica. Daarna kunnen we eindelijk gaan slapen. Het wordt een onrustig kort nachtje.

Vandaag is ons meer vertelt over het verloop van de opname. Als we na maandag moeten blijven, worden we overgeplaatst naar het Maasstad ziekenhuis, omdat er nieuwe opnames gepland zijn en er dan voor ons geen plek meer is. We hopen dus maar dat Esmee "alleen" maar verkouden is en na drie dagen antibiotica weer naar huis mag.

 

Reacties (8)

Reactie van Willemien op 16 september 2012:
Wij willen jullie heel veel sterkte wensen met en rondom Esmee.
(zus tante Magda)
 
Reactie van Annemieke van der schans. op 16 september 2012:
Heel veel sterkte, wat n verdriet en zorgen. Woorden schieten tekort. Moeilijk voor de hele familie en jullie gezin. We kunnen niet meer doen als jullie financieel steunen. En het belangrijkste, bidden. Hopelijk mag esmee weer beter worden, en zich geborgen weten in het bloedvan de Zaligmaker, een parel in Gods hand!!
Hartelijke groet uit sprang-capelle. (via Terdege)
 
Reactie van Geertje op 15 september 2012:
Vandaag attent gemaakt op het stuk in de Terdege over jullie. Juist nu ik een paar dagen bij mijn ouders ben. Wat vreselijk zeg... Ik wens jullie heel veel kracht, sterkte, liefde en energie toe.
Weet dat jullie gedragen worden in gebeden van de mensen om jullie heen en ook daarom heen....
We volgen jullie via deze mooie website. Dikke knuffel voor Esmee
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

donderdag 13/9/2012

Het is weer zo'n dag, pfffffff.

Gisteren lekker thuis gekomen en alle kids zijn er ook weer. Heerlijk alles weer hier. Wel zijn Chris en ik versleten en hoopte we op een goede nacht, maar helaas. Esmee heeft vannacht 2 keer gespuugd en had 3 poepluiers. Bij Esmee haar neus was wat bloed te zien, dus ik denk dat ze een bloedneus had en dat dit in de maag is gekomen, daar wordt je ook misselijk van, want ze braakte wat oud bloed.Ook Lotte liet nog van zich horen. Dus toen vanmorgen de wekker ging, om de oudste naar school te brengen, waren we wat brak ;-). Op school nog even met de juf gesproken en aan de directeur gevraagd om hulp bij de acties die wij willen voeren.

Om 9:00 uur had ik afspraak met de bank om een rekening voor Esmee te openen, had ik mijn rijbewijs niet bij mij. Deze had ik gisteravond meegenomen in mijn jaszak om te gaan stemmen en ik had een nu een andere jas aan. Nee heh! Om 14:30 kon ik weer terug komen.:-)

Na het ophalen van de kids ging ik naar de apotheek. Daar was ik gisteren ook, maar toen werd gezegd dat een bepaald medicijn wat ik nodig had niet vergoed werd. Of ik even ruim 40,00 wilde neerleggen. Bij deze medicijnen had ik een brief gekregen, dat het voor Esmee wel vergoedt zou worden, maar die had ik niet mee. Ik ging er vanuit dat de brief ook naar de apotheek gefaxt was. Niet dus. Afijn, vandaag met brief weer richting apotheek. Daar werd mij verteld, dat ze gingen bellen met de verzekering, om te vragen hoe ze dit moesten declareren. Als dit duidelijk was, zouden ze mij bellen en kon ik de medicijnen ophalen. De bezorger was al naar huis, dus het kon vandaag niet bezorgd worden. Grrrrrr, ik werd een beetje boos. Dit is niet de eerste keer dat er moeilijk wordt gedaan en dat ik nog een keer moet terug komen. Achteraf blijkt dat ik altijd gelijk had, maar het kost wel veel energie om dit te krijgen. En nu moet ik voor de derde keer terug voor medicijnen. Terwijl het niet mijn probleem is dat de apotheek niet weet hoe dit gedeclareerd moet worden. Ook wordt ik behandeld of dat ik de zeurpiet ben, maar een beetje begrip voor mijn situatie is ver te zoeken. sterker nog, ik vergeet bijna de oude medicijnen terug te geven, dus ik loop weer terug, nadat ik een soort van weggestuurd werd en de gene die nog aan de balie staat, loopt gewoon weg. Ze zaten "lekker" wat te drinken. Dus er wordt een ander gestuurd naar deze zeikerd. Ik was woest.

Zodra ik thuis was, heb ik gebeld naar de andere locatie van de apotheek om te vertellen dat ik dit niet een geweldige actie vond en dat ik hier een beetje moe van wordt. Gewoon hoe je behandeld wordt, of je voor de lol elke week medicijnen komt halen. Deze apotheker ging het overleggen en probeerd te regelen dat we toch de medicatie vanavond nog bezorgd krijgen. Wanneer uiteindelijk blijkt, dat het echt niet vergoed wordt gaan we verder in overleg. Dit lijkt mij stug, want alle kindjes met chemo krijgen deze medicatie en daarvoor hebben we ook die brief gekregen. Maar mocht het toch betaald moeten worden, is dat geen probleem, alhoewel het weer een flinke kostenpost is in de maand. 

Ik blijf het zeggen, maar het gaat gewoon om de manier waarop je behandeld wordt.

Uiteindelijk zijn vanavond de medicijnen geleverd. He he, was dat nou zo moeilijk? :-(

 

Reacties (7)

Reactie van ik op 14 september 2012:
Ik ken jullie niet maar heb jullie verhaal gelezen in de wijkkrant. Een maandje geleden zat ik naast jullie op het terras van een snackbar en hoorde dat de apotheek toen ook moeilijk deed over de medicijnen. Dat is natuurlijk niet waar je in een moeilijke periode op zit te wachten. Nogmaals, ik ken jullie niet, maar ik vind jullie twee prachtige en geweldige ouders. Thinking of you, praying for you! (En je bent geen zeurpiet ;-) sommige mensen hebben gewoon geen inlevingsvermogen!)
 
Reactie van papa van Mara op 14 september 2012:
Heel herkenbaar :( Wij zijn op een gegeven moment maar van apotheek overgestapt.. Succes en liefs voor Esmee!
 
Reactie van Elly Monster op 13 september 2012:
Ha Marielle en Ron,
Heb inmiddels het verhaal in terdege gelezen en op de website gekeken!
Heel veel sterkte> Ik bid voor Esmee en jullie allen!
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

Dinsdag 11/9/2012

Het is weer zo'n dag, pfffffffff.

Vannacht om 4:10 wakker gemaakt zodat ze kruisbloed konden prikken bij Esmee. Ze waren dat de avond ervoor vergeten en wilde ons op tijd naar huis laten gaan, dus het bloed om 6:00 aanhangen. Dus hadden ze bedacht, om maar op dit tijdstip bloed te prikken. Ik was een beetje boos. Want uiteindelijk werd het bloed niet om 6:00 aangehangen, omdat de verpleegkundige ons niet weer wilde wakker maken. Ggrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!

Toen moesten we om 10:00 voor de inspuiting van contrast vloeistof, voor het onderzoek voor morgen. Alleen in alle hektiek was er vergeten om de medicatie te geven en wilde ze de inspuiting nog niet doen. Esmee was flink overstuur, want die had lekker lopen spelen in de wachtkamer en had geen schoenen. Daarom mocht ze in de behandelkamer niet lopen ivm. kans op besmetting van de vloer. Ze was weer in een flinke driftbui. En wij maar wachten todat beslist werd wat te doen. Nou we mochten weer naar de afdeling en konden om 11:45 terug komen. Esmee nog steeds boos, dus Chris kwam ons tegemoet lopen met Esmee haar schoenen, zodat ze kon lopen. Om de terugweg begon ze weer te hoesten en ja hoor, weer een keer spugen. Alleen zat er vers bloed bij. Dat is best spannend. 

Op de afdeling werd hierover overlegd en Esmee krijgt na de bloedtransfusie, ook nog trombo's ( bloedplaatjes) toegediend, omdat deze ook wat aan de lage kant zijn. De medicatie werd eerst ook nog toegediend. Om half 12 zijn we richting de Nucleaire afdeling gegaan voor de inspuiting. Esmee ging dit keer in bed, want ze was echt versleten. Dit keer ging het goed.

Nu hangen de Trombo's aan en mogen we dus over een half uurtje naar huis. Maar dit keer zegt alles in mij dat we moeten blijven. Morgen moeten we hier weer om 6:30 zijn en het is nu 13:30. Vaak wordt Esmee van de autorit ook misselijk en is het onderweg weer spugen en dat bloed spugen vind ik ook best spannend. Maar hier geven ze aan dat ze en bloed gekregen heeft en Trombo's dus het is geen probleem om naar huis te gaan. Help wat nu?

 

Reacties (6)

Reactie van moeder van de Rehobothschool op 13 september 2012:
ron en mariëlle, heel veel sterkte !!!ik had al wel zijdelings via school wat gehoord, maar nu het verhaal in de terdege gelezen. we wensen jullie Gods nabij heid toe, hoe de weg ook zal gaan.
 
Reactie van annelies op 13 september 2012:
kreeg dit bericht door van iemand,
heel herkenbaar en o zo moeilijk (we hebben hetzelfde mee gemaakt met ons zoontje) . wat een troost dat jullie je gedragen weet door de Heere,dat is de enige troost zoek het met, haar en de andere kinderen bij Hem.
 
Reactie van Karina op 12 september 2012:
Hey mariëlle

Lees jullie verhaal net in de terdege... Wat hartverscheurend! Ik hoop zo dat Esmee weer beter mag worden.

Liefs, karina (ex-collega Agathos)

P.s. We bidden voor jullie
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

zondag 9/9/2012

Wat een rotdag. ( had er eigenlijk een ander woord voor, maar ik zal mij gedragen;-))

Esmee is echt flink beroerd en heeft ook al een aantal keer gespuugd. Ook wil ze niets eten of drinken. Ze ligt nu even lekker te slapen, maar op zaal is altijd geluid, dus ik hoop dat ze blijft slapen. Even niets voelen, heerlijk slapen.

Gisteren was een prachtige dag, vandaag ook trouwens, als je alleen naar het weer kijkt, maar goed over gisteren. Een prachtig bruidspaar trouwde en de liefde spatte er van af. 's avonds op het feest, was er de openingsdans met een mooi liedje van Guus Meeuwis. ( als ik mij niet vergis) Het ging over altijd van elkaar blijven houden. En ja hoor, ik hield het niet meer droog. De liefde tussen het paar en de zorg die we hebben om Esmee en daarbij dit lied, gaven de doorslag. Getroost door de vader van de bruidegom,( mijn oom) keek ik toe hoeveel 2 mensen van elkaar kunnen houden. Daarbij mijn eigen besef van hoe kort het leven is en hoe je de mooie momenten moet koesteren die je gegeven zijn. Wat verknoeien we vaak toch zelf de mooie dingen. Wat zijn we veel bezig met onszelf en de zorgen die we daar over hebben. Laten we toch meer voor elkaar zorgen, maar vooral van elkaar houden. Geloof, hoop en liefde zijn ons gegeven, maar de belangrijkste is de liefde. Naar God, maar ook naar onze medemens. Wij hebben elkaar zo nodig!

Misschien is dit 1 van de antwoorden op de waarom vraag, waarom Esmee ziek moest worden. Het besef dat de kleine dingen het meest belangrijk zijn in het leven. Niet de verre reizen en de dure spullen, maar de liefde en het samen zijn van de mensen. het "echt" contact maken met elkaar.

En nu kijk ik naar een slapend, zielig hoopje mens en voel dat de tranen heel hoog zitten. Ik wilde vandaag ook niet naar de kerk, maar naar mijn kind. Chris had Nederland zingt op zondag aan staan in het ziekenhuis en laat het daar nu gaan over Psalm 121. Dit is de psalm die wij mee kregen tijdens de dienst op onze trouwdag."Ik hef mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal, mijn hulp is van de HEERE die hemel en aarde gemaakt heeft".

Dit mocht vandaag ook weer in alles doorklinken. Dit maakt het niet makkelijker, maar wel draaglijker. Als mensen aan mij vragen hoe het met mij gaat, zal ik voortaan zeggen, ik weet het niet, maar God weet het en hij helpt ons hier doorheen, wat de uitkomst ook zal zijn. Hij is er voor ons, maar bovenal voor Esmee. Waarom dit allemaal zo moet, weten we niet, maar we mogen wel weten dat God naast ons staat en ons hier doorheen sleept.

 

 

Reacties (8)

Reactie van Christa op 11 september 2012:
Wat moet ik nu nog zeggen of schrijven!?!?!?! manmanman... dit gevoel van machteloosheid... ik voel het... hoe moeten jullie het voelen!?!?!!? Ik kan alleen maar zeggen, dat we in gedachten voortdurend met jullie zijn. We hopen, bidden en duimen ons een ongeluk.
Ik kom donderdag even lekker met jullie knuffelen ;-).
Dikke kuss!!!
 
Reactie van wilma van der velde op 10 september 2012:
hallo chris en marielle, sinds het weekend kan ik ook eindelijk het wel en wee van esmee volgen. voorheen was ik altijd afhankelijk van wat rosita aan ons doorgaf. ik ga het nu regelmatig volgen en wens jullie, maar vooral esmee heel veel sterkte de komende tijd, want dat zullen jullie zeker nodig hebben. het lijkt me verschrikkelijk om je kind/zusje zo te zien lijden. sterkte en tot horens.

wilma
 
Reactie van Nel van Welie op 9 september 2012:
Wat mooi dat je zo getroost en gesterkt werd door nederland zingt. Dat je geen zin had om naar de kerk te gaan kan ik mij goed voorstellen. Het liefste wil je gewoon bij je kind zijn en wat fijn dat je toch een dienst via de tv mee kan en mag maken en dat ook nog eens kracht en troost geeft. Onze hulp komt alleen van God, Hij geeft de doktoren kracht en wijsheid om jullie kind de juiste behandeling te geven maar ons leven ligt wel in zijn hand. Wat ga je de kleine dingen waarderen als je zoveel zorgen heb om één van jullie kinderen. Dan valt alles als luxe, etc. weg. Wij bidden ook heel veel voor jullie allemaal en lees jullie berichten op deze site. Ik bid en wens jullie heel veel kracht en sterkte toe in deze moeilijke en zorgelijke tijd.
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

vrijdag 7/9/2012

Vandaag een rustig dagje. Esmee is moe en een beetje misselijk. Heeft vanmorgen ook een beetje gespuugd. Omdat ze al 2 dagen niet gepoept heeft krijgt ze een klysma, de medicijnen die Esmee krijgt kunnen ook zorgen voor obstipatie. Nou, dat hebben ze geweten. De poep droop haar luier uit. Met 3 personen hebben ze haar verschoond, inclusief bed en kleding. Maar je kan er maar vanaf zijn.

De rest van de dag heeft ze rustig en vermoeid op bed gezeten. Vanmiddag heeft ze ook niet geslapen, dus ze is nu om 17:30 uur erg moe.

Gisteravond heeft Esmee nog even de boel op stelten gezet, door op alle noodbellen te duwen. Haar bed staat tegen de muur en als ze gaat staan, kan ze daar dus net bij. Ook drukt ze op de knopjes van de infuuspompen die naast haar bed staan. Gelukkig kan de verpleging die op een veiligheidsstand zetten, zodat Esmee er niet aan kan knoeien.

Chris is blijven slapen en met de laatste keer verschonen zag hij een natte plek in haar romper. Het infuus met chemo lekte. Dit gaf ook wel reden tot actie, omdat dit echt troep is, zeker voor je huid. Dus werd Esmee in de houdgreep gehouden terwijl een ander er een nieuwe infuusslang opzet. Alleen was Esmee het hier niet mee eens en was erg boos. In haar nijd trekt ze helaas ook haar sonde uit haar neus.Dat betekend dus; het plaatsen van sonde nummer 7.

Hierna was ze wel zo moe, dat ze tijdens het aantrekken van haar pyama in slaapt valt. Ze heeft gelukkig redelijk geslapen.

 

Reacties (2)

Reactie van Christa op 7 september 2012:
Lieve Esmee... Ik moet stiekem wel lachen om je 'streken'!!
Hopen dat de rest van de kuur zonder al te veel problemen verloopt. Denk aan je kleine meid! Dikke kuss...
 
Reactie van lutina op 7 september 2012:
Lieve esmee super knap van jou!
Hoor van papa en mama dat je het heel goed doet!
Sterkte
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

donderdag 6/9/12

Goedemorgen,

Het is 9:00 uur en Esmee slaapt nog. Het is vannacht goed gegaan. Ze is een paar keer wakker geweest, maar heeft verder lekker geslapen. Het was gisteren ook wel een heftige dag.

We waren om 8:30 uur in het ziekenhuis voor een buik-echo. Dit verliep super. Esmee brulde dit keer niet alles bij elkaar en lag geïntereseerd te kijken wat er gebeurde. Voor haar en ons een stuk prettiger.

Om 9:30 hadden we een afspraak bij de oncoloog, maar eerst moest Esmee bloed laten prikken. Dit wordt dmv een vingerprik gedaan en dit verloopt bij Esmee ook altijd goed. Ze vind die druppels altijd heel interessant. De arts gaf aan dat de bloedwaardes redelijk zijn en dat we wel gelijk kunnen beginnen met de chemo, want hoe eerder de kanker bestreden is hoe beter. Maar pfffffffffff dit hakt er wel in. Maar we moeten gelijk weer handelen. Dingen afzeggen die we geregeld hadden voor deze week en (o) ma bellen dat de kids een weekje eerder komen logeren. ( bedankt ma )

Maar goed, nu eerst naar de dagbehandeling voor de beenmergpunctie en de botboring.;-(   Voordat Esmee naar OK gaat, moet eerst de port-a-cath aangeprikt worden. Dit is nog even een gevecht, maar gelukkig is het snel gebeurd en is het wachten op de oproep. Rond 12:00 uur mag ze naar OK. Het is altijd weer een heftig gebeuren dat onder narcose gaan. Van een tegenstribbelend kind, naar een slappe pop die weer snel op bed gelegd moet worden, vanwege het toedienen van zuurstof. Dan moet je weglopen en Esmee achterlaten en hopen en bidden dat ze weer "gezond en wel" op de afdeling komt.

Na ruim een half uur krijgen we bericht dat Chris naar de uitslaapkamer mag, Esmee is/wordt weer wakker. Om 14:00 uur mag ze naar de afdeling. Er is voor haar een plekje bij het raam gereserveerd. Fijn.

Rond 14:30 gaan we beginnen met de voorbereidingen voor het aanhangen van de chemo. Wat is dit heftig zeg. Ons kind heeft echt kanker en krijgt chemo, help! Ik heb echt de neiging om, met kind, hard te gaan rennen. mijn hele lijf roept; weg hier!  Maar je verstand weet, dat dit nodig is.

Maar goed. vannacht dus wel een goed nacht gehad. Uiteindelijk wordt Esmee rond 9:30 uur wakker, een beetje uit humeur, want ik maak haar wakker terwijl ik haar medicatie geef. 

Esmee moet om 9:50 voor een gehoortest. tijdens de rit hierheen springt de pomp van het infuus open, dit moet eerst even geregeld worden, maar uiteindelijk zijn we op weg naar de poli. Alleen lukt de test niet. Esmee is zo humeurig, dat ze er geen zin in heeft. Dan maar later een keer.

Nu is ze lekker aan het rondhobbelen en DVD-tjes a/h kijken.

   

 

Reacties (11)

Reactie van marleen op 7 september 2012:
dit is zeker heftig zeg veel veel sterkte en kracht om dit te doorstaan
 
Reactie van Paulien op 7 september 2012:
Wat lijkt me dat heftig om te zien wat je kind moet doorstaan. Ik wil jullie sterkte wensen bij alles, en bovenal Gods nabijheid. Ik bid voor Esmee en allen die om haar heenstaan.
 
Reactie van MaaikeG op 6 september 2012:
Hpl vannacht weer 'n goeie nacht!
"Ik ga liggen, val in slaap
en word wakker – de HEER beschermt mij. (...)
Bij u, HEER, is redding,
Uw zegen rust op uw volk." sela
(psalm 3)
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren
 

start chemo

05-09-2012

Vandaag gestart met de chemo. Esmee slaapt nu lekker.

Hoop dat ze vannacht blijft slapen en niet gaat spugen.

 

 

Reacties (6)

Reactie van naomi schepers op 5 oktober 2012:
ik ben heel erg geschrokken en wij bidden er ook voor

naomi schepers
 
Reactie van sandra versteeg op 21 september 2012:
heel veel sterkte met de ziekte van jullie dochter! IK las jullie verhaal in terdege! wat erg voor jullie!
De Heere zorgt voor jullie!
gr Sandra Versteeg
 
Reactie van Chantal op 20 september 2012:
Lieve oude over buurtjes,

Wij zijn erg geschrokken van dit bericht dat ons via Facebook bereikte. Wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht toe de komende tijd.

Veel liefs van Michel, Chantal en Sem
 
Klik hier om alle reacties te lezen of zelf te reageren