speciaal

In antwoord op de reactie van Pia Tichem. Eigenlijk vind ik dat ik geen verantwoording hoef af te leggen, maar dit zijn wel de reacties, hoe goed ook bedoeld, waar ik erg moe van wordt!

Natuurlijk wil God in onze machteloosheid wat betreft het ziek zijn van Esmee zich aan ons tonen. Hij weet van onze machteloosheid maar we mogen ook Zijn goede en machtige Vaderhand ervaren. We blijven daarom niet steken in machteloosheid, maar mogen ook "gewoon" aan het werk gaan.

Het is geen keuze om naar Amerika te gaan, maar onderdeel van de behandeling. Wanneer we niet naar Amerika kunnen/mogen houd dat in dat voor Esmee geen behandeling meer mogenlijk is, want ze komt alleen in aanmerking voor het Amerika traject als ze voor minimaal 95% "gezond" is.

Juist omdat we bezig zijn met het ophalen van geld betekend dat we vertrouwen dat God ons hier doorheen zal helpen en Esmee wil genezen. Het een sluit het ander niet uit. Chris gaat ook naar zijn werk om zijn salaris te verdienen waarmee we kunnen eten en een dak boven ons hoofd hebben. Sorry, maar geld komt niet uit de lucht vallen. Er zijn gelukkig heel veel mensen die ons steunen .

Natuurlijk is er veelvuldig gebed voor Esmee en voor onze andere kinderen. We mogen dit ervaren, maar voor ons geldt: Bid en Werk. Volgens mij laat ik op mijn blog duidelijk beide opties naar voren komen.

Met Esmee gaat het redelijk. Wel is ze erg onrustig vanwege de darmkrampen. Dit komt waarschijnlijk van de antibiotica waar we helaas nog niet van af zijn. In haar bloed is een bacterie gevonden waarvoor ze in ieder geval nog tot en met vrijdag aan de antibiotica zit en in het ziekenhuis ligt.

 

 

Reacties

Terdegelezer M op 14 december 2012 12:01:
Ik heb bewondering voor jullie zoals jullie er voor Esmee zijn.
Het moet zo ontzettend zwaar zijn om je kind zo te zien. Iets wat zwaarder is, is niet te bedenken.

Heeeel veel sterkte in alles!

Jullie zullen je ook machteloos voelen. Je zou willen dat het anders zou zijn, maar daar kun je zelf niets aan veranderen hoe graag je dat ook zou willen. Dat moet zo zwaar zijn en dat begrijp ik.
In een reactie zegt iemand dat al. En ik heb het idee dat dat een klein beetje verkeerd wordt begrepen. Ik denk dat er bedoeld wordt: je machteloosheid voelen en daardoor je afhankelijk voelen van God. Juist als je je zo klein en nietig voelt, kan en wil Hij helpen.
En dat sluit het werken om geld in te zamelen helemaal niet uit. Het is goed dat jullie op die manier bezig zijn.

Nogmaals heel veel sterkte!
Knuffel voor Esmee, dapper meisje!
 
Maaike op 12 december 2012 21:01:
Ben blij dat het zo goed gaat met jullie geld inzameling. En ik denk dat jullie juist je machteloosheid er in laten zien. Je kunt het een niet met het ander vergelijken, het staat naast elkaar. Heerlijk om een paar blije foto's op fb en blog te zien, hopelijk weer even adem halen! Knuffel voor dat kleine dappere meisje.
 
Jannie op 12 december 2012 20:43:
Ik vind dat je het verwoord hebt in je blog, ben het helemaal met Suzan eens, alleen kan ik het niet zo goed verwoorden op ''papier'' Sterkte !
 
Suzan op 12 december 2012 13:22:
Beste mama van Esmee,
Ik ken jullie niet volg jullie blog en ben steeds weer verbaast , wat een vreselijke tijd maken jullie, ik ben niet gelovig maar kan sommige reacties van mensen niet begrijpen. Ik ben van mening dat een ieder doet wat hij of zij kan, en is dat met of zonder hulp van je geloof dat moet toch gewoon kunnen zonder dat je daar verantwoording voor moet afleggen??? dit geldt voor de mensen die oordelen: LAAT EEN IEDER IN ZIJN WAARDE. ik vind dat je het perfect heb beantwoord chapeau!!!! heel sterkte voor jullie allemaal.
 
Marina op 12 december 2012 12:54:
Lieve mensen, machteloos... ja natuurlijk voel je je als ouder machteloos als je kind ziek is. Je bent zelf niet bij machte het beter te maken, hoe goed je er ook voor zorgt. En natuurlijk gaat je man als kostwinner werken zolang het kan. Wat moet je dan? In een hoekje gaan zitten afwachten? Ik had een godvrezende opa en daar kwam veel "volk" uit het hele land over de vloer. Het was de tijd waarin veel mensen niet verzekerd waren. Als er dan onkosten waren en er was niet voldoende geld verdiend dan werd het NOOD. En nood geeft veel knieenwerk. Ik was nog jong, maar proefde de zoete sfeer, als mensen vertelden over de nood, maar vooral over de uitkomst. Ik ben het met je eens: niet Werk en Bid, maar Bid en Werk. Heel veel sterkte in alles en dat de nood maar eens opgebonden mocht worden en je al je zorgen voor de Heere neer mag leggen. Dat is het beste plekje.
 
Jeanet(terdegelezer) op 12 december 2012 11:37:
O,o wat is dit zwaar ik wens je weer veel sterkte.En ga door met alle actie's het is hard nodig.
 
Marleen op 12 december 2012 00:59:
Lieve moeder van Esmee,

Ik ben niet gelovig maar ik weet wel hoe het is om machteloos toe te zien dat je kind lijdt. Het is het ergste wat je als moeder kan overkomen, toe moeten zien hoe jouw geliefde kind pijn heeft en ziek is. Mijn dochtertje is overleden aan haar hartafwijkingen na een lange lijdensweg.
Ik heb er bewondering voor hoe je voor Esmee vecht, door er voor haar te zijn en ook door al je acties om geld in te zamelen.
Heel veel sterkte.
 

Reactie plaatsen

Het is niet meer mogelijk een reactie te plaatsen