zondag 9/9/2012

Wat een rotdag. ( had er eigenlijk een ander woord voor, maar ik zal mij gedragen;-))

Esmee is echt flink beroerd en heeft ook al een aantal keer gespuugd. Ook wil ze niets eten of drinken. Ze ligt nu even lekker te slapen, maar op zaal is altijd geluid, dus ik hoop dat ze blijft slapen. Even niets voelen, heerlijk slapen.

Gisteren was een prachtige dag, vandaag ook trouwens, als je alleen naar het weer kijkt, maar goed over gisteren. Een prachtig bruidspaar trouwde en de liefde spatte er van af. 's avonds op het feest, was er de openingsdans met een mooi liedje van Guus Meeuwis. ( als ik mij niet vergis) Het ging over altijd van elkaar blijven houden. En ja hoor, ik hield het niet meer droog. De liefde tussen het paar en de zorg die we hebben om Esmee en daarbij dit lied, gaven de doorslag. Getroost door de vader van de bruidegom,( mijn oom) keek ik toe hoeveel 2 mensen van elkaar kunnen houden. Daarbij mijn eigen besef van hoe kort het leven is en hoe je de mooie momenten moet koesteren die je gegeven zijn. Wat verknoeien we vaak toch zelf de mooie dingen. Wat zijn we veel bezig met onszelf en de zorgen die we daar over hebben. Laten we toch meer voor elkaar zorgen, maar vooral van elkaar houden. Geloof, hoop en liefde zijn ons gegeven, maar de belangrijkste is de liefde. Naar God, maar ook naar onze medemens. Wij hebben elkaar zo nodig!

Misschien is dit 1 van de antwoorden op de waarom vraag, waarom Esmee ziek moest worden. Het besef dat de kleine dingen het meest belangrijk zijn in het leven. Niet de verre reizen en de dure spullen, maar de liefde en het samen zijn van de mensen. het "echt" contact maken met elkaar.

En nu kijk ik naar een slapend, zielig hoopje mens en voel dat de tranen heel hoog zitten. Ik wilde vandaag ook niet naar de kerk, maar naar mijn kind. Chris had Nederland zingt op zondag aan staan in het ziekenhuis en laat het daar nu gaan over Psalm 121. Dit is de psalm die wij mee kregen tijdens de dienst op onze trouwdag."Ik hef mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal, mijn hulp is van de HEERE die hemel en aarde gemaakt heeft".

Dit mocht vandaag ook weer in alles doorklinken. Dit maakt het niet makkelijker, maar wel draaglijker. Als mensen aan mij vragen hoe het met mij gaat, zal ik voortaan zeggen, ik weet het niet, maar God weet het en hij helpt ons hier doorheen, wat de uitkomst ook zal zijn. Hij is er voor ons, maar bovenal voor Esmee. Waarom dit allemaal zo moet, weten we niet, maar we mogen wel weten dat God naast ons staat en ons hier doorheen sleept.

 

 

Reacties

Christa op 11 september 2012 21:19:
Wat moet ik nu nog zeggen of schrijven!?!?!?! manmanman... dit gevoel van machteloosheid... ik voel het... hoe moeten jullie het voelen!?!?!!? Ik kan alleen maar zeggen, dat we in gedachten voortdurend met jullie zijn. We hopen, bidden en duimen ons een ongeluk.
Ik kom donderdag even lekker met jullie knuffelen ;-).
Dikke kuss!!!
 
wilma van der velde op 10 september 2012 22:00:
hallo chris en marielle, sinds het weekend kan ik ook eindelijk het wel en wee van esmee volgen. voorheen was ik altijd afhankelijk van wat rosita aan ons doorgaf. ik ga het nu regelmatig volgen en wens jullie, maar vooral esmee heel veel sterkte de komende tijd, want dat zullen jullie zeker nodig hebben. het lijkt me verschrikkelijk om je kind/zusje zo te zien lijden. sterkte en tot horens.

wilma
 
Nel van Welie op 9 september 2012 23:49:
Wat mooi dat je zo getroost en gesterkt werd door nederland zingt. Dat je geen zin had om naar de kerk te gaan kan ik mij goed voorstellen. Het liefste wil je gewoon bij je kind zijn en wat fijn dat je toch een dienst via de tv mee kan en mag maken en dat ook nog eens kracht en troost geeft. Onze hulp komt alleen van God, Hij geeft de doktoren kracht en wijsheid om jullie kind de juiste behandeling te geven maar ons leven ligt wel in zijn hand. Wat ga je de kleine dingen waarderen als je zoveel zorgen heb om één van jullie kinderen. Dan valt alles als luxe, etc. weg. Wij bidden ook heel veel voor jullie allemaal en lees jullie berichten op deze site. Ik bid en wens jullie heel veel kracht en sterkte toe in deze moeilijke en zorgelijke tijd.
 
Elles van der plas op 9 september 2012 17:50:
Wij Jaap en elles uit Katwijk leven echt met jullie mee.
Wij bidden iedere dag voor jullie ,voor kracht maar bovenal voor genezing voor Esmee.Heel veel sterkte toegewenst.
Jaap en Elles
 
Ellen op 9 september 2012 17:06:
Chris en Marielle,

Wat zijn dit moeilijke wegen voor jullie; En veel vragen zonder antwoord; leg jullie vragen en verdrietige momenten bij de Heere neer, Hij weet wat jullie nodig hebben, ook in deze weg; heel veel sterkte

gr Ellen van Hartingsveldt-vd Wel (nicht(je) van tante Magda de Ron)
 
Maaike op 9 september 2012 15:36:
Wat ontzettend he. Al die vragen en geen antworden. We kunnen niet echt begrijpen wat jullie meemaken wel meevoelen als ouders van n 2jarige. Zo klein en weerloos en je houd er zo ontzagwekkend veel van! We bidden jullie maar weer de troost van de Almachtige toe, het enige en tegelijk beste wat we kunnen doen
 
adrie op 9 september 2012 14:18:
lieve marielle,chris en de kinderen
die tekst wat jij schrijft mariel over geloof hoop en liefde is korinthe 13 laatste vers geloof ik. we hebben het vanmorgen in de kerk gelezen. het was ook de tekst waar de preek over ging.

lijkt me zo moeilijk om je kindje zo te zien. ik vond het al erg toen willem onder narcose moest voor zn amandelen.

heb egt diep respect voor je dat je het zo mooi op kan schrijven.maar denk dat het ook wel fijn voor je is als je het van je af kan schrijven.
en dat je het niet droog houd kan ik goed begrijpen,ik heb het al bij het lezen van je blogs.

we bidden en hopen voor jullie dat de chemo mag aanslaan bij esmee en dat ze er niet te veel pijn en last van heeft.

dikke knuffel voor esmee en voor jullie xxxx
 
Marijke op 9 september 2012 12:52:
Lieve Mariel, Chris en de kinderen,
Vertrouw op God, Hij is de enige die weet hoe lang ons levenspad zal zijn. Geniet van de kleine momentjes ook al zijn de kinderen soms "lastig" geniet daar ook van.
Lieve groetjes,
Marijke
 

Reactie plaatsen

Het is niet meer mogelijk een reactie te plaatsen