2de pinsterdag

2 pinksterdag 2018

Starten met een blog, weer staren met een blog. Waarom? Gewoon omdat het kan, gewoon, omdat ik de behoefte voel om via deze weg, mijzelf te uiten.

Hoe gaat het 5 jaar na het overlijden van Esmee? Minder dan ooit! Ik ben weer gestapt in mijn valkuilen. Ik voel mij moe en opgejaagd, ik wil zo veel en doe zo weinig.

Dit jaar is ook een jaar vol grote veranderingen, We gaan verhuizen naar Haaften, dit vooral ivm het werk van Chris. Ik heb er zin in! Een nieuw huis, lekker alles weer nieuw, de keuken, de badkamer, de slaapkamers, heerlijk creatief bezig zijn en verzinnen wat ik nu wil. Maar het is ook een periode van afscheid nemen en terug blikken over hoe ik nu in het leven sta. En ik geef het toe, ik vind het moeilijk om bezig te zijn met alle gevoelens die nu boven komen, al het verdriet wat het met zich mee brengt. alle teleurstellingen door vooral mensen, die vinden dat de dingen moeten zoals zij vinden dat ze moeten.

En wat vind ik? Ja dat is nu echt wat ik wil uitvinden. Aan Gods hand, want Hij heeft mij nooit teleurgesteld en Hij weet wat de toekomst brengt, maar dat vertrouwen, dat is echt moeilijk. Ik heb weinig vertrouwen opgebouwd in de loop der jaren. wanneer ik mensen vertrouwde, gebeurde er altijd wel wat, waardoor het vertrouwen weer een deuk opliep. En ook het vertrouwen in mezelf. Wanneer ik dacht dat het eindelijk liep in mijn leven, dat ik er eindelijk grip op had, gebeurde er wel iets, waardoor het weer helemaal mis ging. Zoals anderhalf jaar geleden.. Toen stortte ik helemaal in, nadat ik enorme angst en paniekaanvallen kreeg.

Mijn hele leven probeer ik alles onder controle te houden, maar er is geen controle. Wanneer ik denk, dat ik het snap, gebeurd er altijd wel iets, waardoor het weer mis ( anders) gaat en ben ik volledig van slag. De truc is om jezelf kwetsbaar op te stellen, maar daar ligt de uitdaging, want hoe stel je je kwetsbaar en benaderbaar op, zonder dat je gekwetst wordt. En als iemand dichterbij komt, hoe stel ik mij dan op. Ik heb de neiging om "hard" en boos te worden, puur uit zelfbescherming. Alleen heb ik ondervonden, dat contacten leggen, dan moeizaam gaan. Mensen kijken niet verder dan deze laag, maar druipen af en laten je weer in de steek.

Tenminste, dat voelt zo. Wij mensen zijn "rare" wezens. We zeggen weinig wat we echt willen.
Maar ik denk ook dat dat komt, omdat we het zelf ook niet altijd weten, dat we reageren uit zelfbescherming om niet gekwetst te worden of om de ander niet te kwetsen.

Lastig ding hoor: Leven

 

 

Reacties

Anita de Koster op 21 mei 2018 23:37:
Lees net je nieuwe blog. Vaak moet ik nog aan jullie denken. En vraag me af; hoe zou het gaan? Ik hoop zo voor je dat je ook uit dit diepe dal mag komen en je je niet meer zo opgejaagd en moe voelt. Veel succes met inrichten van je nieuwe huis en de verhuizing! Verder veel sterkte en kracht toegewenst hoor!!
 

Reactie plaatsen

Het is niet meer mogelijk een reactie te plaatsen