Geschrokken

Gisteravond enorm geschrokken.

Esmee had weer flink gepoept en daarom wilde we haar in bad doen. Dit gaat altijd onder hevig protest, want ze vind er niks aan. Samen met Chris, Esmee in bad gezet en ingesopt. Ineens glijd ze uit en wij dachten nog nou ja dan ga je zitten in bad, maar ze glijd naar links en krijgt trekkingen in armen en benen. Ik had het eerst niet een in de gaten, want ik zou op de bel drukken, voor een verpleegkundige, omdat haar port-a-cath pleister niet meer goed zat en ineens haalt Chris haar uit bad. Ik wilde nog vragen waarom hij dat deed, toen ik ook zag dat Esmee niet meer reageerde en trekt met haar armen en benen. Chris bleef rustig tegen haar praten en haar naam roepen, terwijl ik de gang op ren voor hulp. maar er was niemand te zien, dus dan maar op de assistentie bel gedrukt. Binnen no time stonden er vier verpleegkundige op de zaal. De arts gelijk gebeld en er werden verschillende ondezoeken gedaan, waaronder bloedonderzoek en en CT-scan. Ook zijn we verhuisd naar een kamertje in afwachting van de uitslagen. Onze grootste angst is, dat er uitzaaiingen zijn in haar hoofd, waardoor dit is ontstaan. Het is bij deze ene keer gebleven en uit de onderzoeken kwam niks naar voren. Vandaag verdere planning horen en kijken wat het kan zijn.

 

Reacties

opa en oma van emma donker op 1 mei 2013 20:32:
Wy willen jullie condoleren met het verles van jullie pareltje:
woorden zyn er net voor mogen julle kracht putten uit het geloof
 
Marina op 25 april 2013 08:37:
Wat een grote zorgen, wat een verdriet en wat zal er veel door jullie hoofd gaan. Zoveel herkenning... De Heere mocht nog genadiglijk naar haar willen omzien en jullie ondersteuning en onderwerping geven in deze weg.
 
Hennie D op 25 april 2013 08:06:
Elke keer weer een zorg erbij, Marielle en Chris ik wens jullie veel kracht toe om hier weer overheen te kijken en hoop te houden .
 
Paula Elderhorst op 25 april 2013 07:30:
Het waarom blijft, waarom al die mooie kindertjes. mensen doen elkaar zoveel aan. Wat hebben al deze kindjes gedaan om dit lot te dragen.
Heel veel kracht en sterkte.
 
Hennie op 25 april 2013 07:03:
Wat een schrik! En zo blijven de zorgen zich opstapelen. Ik heb geen woorden dan alleen om te zeggen dat jullie voortdurend in mijn gedachten en gebeden zijn.
 
Annemieke vder schans op 25 april 2013 06:28:
Wat erg zeg, wat n schrik. Hopelijk valt het mee. Wat maken jullie veel mee. We blijven voor jullie bidden. Sterkte.
 

Reactie plaatsen

Het is niet meer mogelijk een reactie te plaatsen