donderdag 20/9/2012

Goedemorgen!

Gisteravond ben ik naar huis gegaan, nadat ik 2 nachten hier had geslapen. Lekker op tijd naar bed gegaan. Vanmorgen werd ik om 9:00 pas wakker, dat is echt lang geleden. Ik lag nog zo lekker, dus ben nog even blijven liggen. Rond 11:00 belde ik Chris, en kreeg niet zo leuk nieuws te horen. Gisteravond is na het geven van de paracetamol via het infuus, het flesje open blijven staan. Met andere woorden. Ze heeft een flinke overdosis gehad. Grrrrrrrrrrrrrr. Dit wordt nu allemaal nagekeken, want dit is slecht voor haar lever. Als de waardes niet afwijkend zijn, dan mag ze weer paracetamol, tot die tijd niet dus.

Nu hangt er ook bloed aan. Gisteren was het nog niet laag genoeg, HB 4.8. Onder de 4.3 wordt er pas bloed gegeven. Vandaag was het Hb 4.1. Dus nu wel een transfusie. Daarnaast krijgt ze ook nog bloedplaatjes. Esmee haar lippen zijn stuk en ze heeft weer een flinke bloedblaar op haar tong. Gisteren wer mij vertelt dat pas na een "echte" bloeding, Trombo's worden gegeven. Nou ik vind dit genoeg. Ik snap dat veel tranfusies niet goed zijn voor iemand, maar dat is chemo ook niet dacht ik.

Het meest irritant vind ik gewoon dat je behandeld wordt als een onwetend kind. Tenminste zo voel ik dat. Maar bij mijn weten ben ik niet gek! Nou ja een beetje dan;-)

 

Reacties

Nel van Welie op 20 september 2012 23:07:
Lieve Chris en Mariëlle,

Gisteren toen ik jullie blog had gelezen moest ik gelijk aan dit gedicht denken. Jullie zullen het vast wel kennen, maar het is zo toepasselijk in deze moeilijke tijd.

Voetstappen in het zand..

Ik droomde eens en zie
ik liep aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.

Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.

Ik zei toen "Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad..."

De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
"Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."






 
Karel en Jacqueline van Dalfsen op 20 september 2012 22:41:
Heel veel sterte in deze moeilijke tijd. Zo ingrijpend om jullie blogs te lezen. Wat is het zwaar voor jullie allemaal. Wij bidden voor jullie.
 
een Terdege lezeres op 20 september 2012 14:13:
Beste Familie,

Via terdege op jullie blog gekomen, tjonge wat een zorg. we hopen dat jullie van Hem de kracht krijgen en dat Hij de middelen die Esmee krijgt zegent

bang

Als ik bang ben en onzeker,
of omringd door tegenspoed:

'k Richt mijn ogen naar daarboven,
want slechts daar ontvang ik moed!

God doorgrondt mijn hart en kent mij,
volgt mijn gangen op de voet...

En met Hem als mijn bestemming
weet ik: Ooit komt alles goed...




“Ik ben je God!” “Kom naar Mij, en Ik geef je rust.”




Zonder Hem vind je
nooit rust in jezelf.






 
Marina op 20 september 2012 13:40:
Natuurlijk ben je niet gek!! En onwetend? je leert iedere dag. Blijf je gevoel volgen (een moeder merkt soms eerder iets op als de hele medische staf) en vecht voor je kind. Vind het wel heftig, dat het bloed na de eerste chemo al zo reageert. Als ik dan denk aan wat nog te wachten staat....
Och dat meiske, ze kunnen je zo aankijken met van die vragende ogen en dan niet te kunnen helpen. Geef maar veel knuffels.
Sterkte, Marina
 
Kimberly Lucas op 20 september 2012 12:46:
Hoi Marielle,Chris en de kinderen.

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd. Wij denken elke dag aan Esmee. En we leven heel erg mee. Ik hoop dat de waardes niet afwijken en dat ze weer wat kan krijgen voor de pijn.

Heel veel liefs en kracht voor jullie 6e.

Gr Eduard,Kimberly, Sanne en Lisa
 
irene op 20 september 2012 12:45:
Ik volg jullie blogs met tranen in mijn ogen, verschrikkelijk wat zo, n meisje moet doormaken op haar leeftijd. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht om alles door te komen...
 

Reactie plaatsen

Het is niet meer mogelijk een reactie te plaatsen