Imperfectie

Imperfectie

Nee, niet weer, nee, rustig ademhalen, nee het zijn maar gedachten.
Dit is wat ik wil denken en voelen terwijl mijn lichaam een eigen leven gaat lijden. Een onrustig gevoel, kruipt vanaf mijn onderbuik omhoog, ik word benauwd en mijn oren gaan gonzen.
Dit gevoel herken ik en nee alsjeblieft, dit wil ik niet meer!

Drie jaar geleden kreeg ik van de een op andere dag ook dit gevoel. Benauwd, koud en weer warm, onrust, misselijkheid en rommelende darmen. Een gevoel wat altijd ’s nachts ontstond als ik rond half twee wakker werd en moest plassen. Meestal was mijn eerste gedachte, o lekker dan heb ik nog even voordat de wekker gaat, maar wanneer ik na het plassen weer in bed lag, begon de ellende…

En ook nu vanuit het niets. Het begin van een angst aanval.
In het begin probeer ik de dingen om te denken, te rationaliseren.
Ach dit zijn opvliegers, je word bijna ongesteld, och je bent benauwd, rustig ademhalen. Pijn op de borst?  Dat is je maag maar. O maar nu gaat je linker arm ook pijn doen o en ik heb kramp in mijn kaken, misschien toch mijn hart?  Wat als ik Corona heb en andere aansteek……Ik hou het niet meer uit en fluister naar Chris.

De lieverd is meteen wakker en begrijpt dat het weer mis is.
We hebben eerder samen nachten opgezeten, filmpjes kijken en muziek luisteren op de laptop.
Wat wil je horen, vraagt Chris en ik weet het even niet. Ik kan niet meer helder nadenken en ben bang dat het weer misgaat. Ik krijg het gevoel, dat ik mijn zus wil bellen of mijn moeder, wat midden in de nacht geen optie is, alhoewel ik dat in het verleden wel gedaan heb wanneer de angst te groot werd.

You raise me up…Het eerste lied staat op, prachtig gezongen met een geweldige uithaal. Dit lied hebben we grijs gedraaid toen Esmee ziek was. Het gevoel, de betekenis van dit lied, dat God ons draagt en met Zijn hulp we alles aankunnen, komt weer binnen en even kan ik mij overgeven aan de liederen die voorbij komen. Leef met volle teugen en Vandaag, brengen mij dichter bij Zijn liefde en langzaam komt er weer ontspanning, maar helemaal weg gaat de onrust niet.

Als ik weer probeer te gaan slapen, voel ik mijn tranen hoog zitten en realiseer ik mij, waardoor dit is ontstaan. Ik heb de afgelopen weken weer te veel gedaan. Opruimen, klussen, poetsen, schooltje spelen en werken beginnen zijn tol te eisen, zeker omdat ik geen rust neem tussendoor. Iets wat ik mij een paar dagen geleden al bedacht.
Dit gaat verkeerd aflopen als ik zo doorga…..en dat blijkt.

Wanneer ik mijn mailtje van bible in one year open, raakt de titel mij. “Er is maar 1 ding noodzakelijk.”  In de tekst worden de woorden van Jezus aan Martha herhaalt: “Je bent bezorgt en maakt je veel te druk.” Het kwartje valt. God laat zien dat Hij van mij afweet en geeft antwoordt, voordat ik de vraag stel!

 

 

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel
 
Klik hier om te reageren